خوبي ؟ چه خبرا ؟ خوش ميگذره ؟

 اين روزا خودمو كشتم از بس خوشحال بودم . البته امروز يه كم ضد حال خوردم  ، ولي باز هم روز خوبي بود !!! يعني اين چند روز خيلي روزاي خوبين !!! همه خوب ، خوش ، سرحال و مهربون ...

 من زنده ام ، نفس ميكشم ، نازنينم ... مغرور ، جدي ، خنده رو و خوش ... مثه قبلنا ...

 البته يه تغييراتي هم كردم ها ... ديروز متوجه شدم ...  ديروز يه جزوه ي قديميم كه دسته يه نامردي بود ، بهم برگردونده شد ... ديدم توش چقد شعره ... پره شعراي عاشقونه و دوست داشتني :

 نازنينا ، ما به ناز تو جواني داده ايم ... 

 اما حالا ها ديگه از اين چيزا ميخونم :

 نبسته ام به كس دل ... نبسته كس به من دل  ، چو تخته پاره بر موج ، رها رها رها من ...

 روحيه ام خيلي فرق كرده ولي زنده ام ... شادم و البته سرزنده ...

  من عاشقم ...

 عاشق پاك بودنم ..

  عاشق اون لحظه اي كه ميگي دوست دارم منم ...

  من همينم ... همين و بس ... ميخواي بخواه ميخواه بترس ... ميخواي بمون ميخواي برقص

 برقص به ساز زندگي ... برقص به ساز بندگي ... برقص با من ، به ساز من ...

 عاشقه پاكي كه ميگفتم منم ... من همينم ... همينو بس ...

 برام دعا كنيد ، انسان باشم و انسان بمونم ...

 باي باي بوس بوس

 دلم به اندازه ي تمام جاده هاي تنگ و تاريك دنيا ، تنگ است .

 چشمانم به اندازه ي تمام  ابر هاي آسمانها بارانيست

 و لبانم به اندازه ي تمام كوير هاي تشنه ي بيابان ها ، تشنه ي بوسه .

 اما گوش هايم ،

گوش هايم كر شده است از پس دروغ هاي بي كران شما نامردمان اين   كره ي خاكي .

و حال ميگويم ، حاضرم ، هم چنان تنگ ، باراني و تشنه بمانم  اما گوش هايم را داشته باشم .

پس از ريزش

 برگ هاي پاييزي،

اميدم را ميبينم كه:

 در هجوم نسيم هاي سردو باران وهم و ترس،

هم چنان

 سبز و با طراوت بر سر شاخسار زندگي نشسته .

توي اون روزاي پاكي

 اون روزاي شادي و حباباي رنگي

 تو دلم هيچي نبودش

 نه غمگيني ، نه دلشوره ، نه كينه

 حيف ديگه رفته اون روزاي كودكي

 بازم حيف،

 ديگه رفته اون روزاي ارامي و شادي

  درونم پر غوغاست و اين غوغايش بي انتهاست .

 اما من در تنهايي در جاده ي زندگي مي پوسم .

 مي دانم ، راهي براي فرار نيست و

 همين تنهاييست كه تا اخر عمرم تنها همدم من مي ماند 

 و باز هم مي دانم

  كه همين تنهاييست تنها تشييع كننده ي من بعد از مرگم .

 مي دانم اما باز هم مي مانم و بر هيچ مي پايم .

 من پرم ، از تنهايي . 

 اما تو چه ؟ در هجوم لحظه هاي زندگي تهي مي ماني !!!

دستم

      در تاب موهايش

                     گيج ميخورد

و

                                        لطافت و پاكي

                                               ان مشكين ابريشم

                                                              ارام جانم بود .

                   تو اي فرشته ي قشنگم

                        قسم به زيباييت

                       مرا در اغوش گير  و رها مكن .

 دلتنگ دلتنگی هایت من بودم

 عاشق کش دانا منم .

 بی قرار لحظه های دیدار من بودم

 شمارشگر ساعات مرگبار منم .

 و باز

      اغاز .

 اغازی وسوسه بر انگیز

                      در میان دلهره های بی امان .